Í þættinum Samfélagið í nærmynd ræddi Hanna G. Sigurðardóttir við Þórólf Guðnason, yfirlækni sóttvarna hjá Landlæknisembættinu, um bólusetningar og þann mislingafaraldur sem geisað hefur um Evrópu undanfarið. Í máli Þórólfs kom fram að um 30.000 manns hefðu greinst með mislinga í Evrópu og af þeim hefði nær enginn verið bólusettur. Í Evrópu er bólusetning mjög mismunandi milli landa en á Íslandi hófust bólusetningar um 1970 og hafa Íslendingar jafnan fylgst vel með þróuninni og eru yfirleitt fyrstir þjóða til að taka í notkun ný bóluefni.

Nauðsynlegt að sofna ekki á verðinum
Þetta gildir ekki um öll lönd í Evrópu. Þar sem samsetning íbúa er misjöfn, líkt og í Frakklandi, þar sem fólk er af mismunandi þjóðerni og aðhyllist ólík trúarbrögð hefur reynst erfiðara að bólusetja íbúanna þar sem bólusetning stríðir beinlínis gegn trúarhugmyndum múslima. Í lok 10. áratugarins varð umræðan um bólusetningu hérlendis afar neikvæð. Sá kvittur gaus upp að tengsl væru milli bólusetningar og einhverfu. Þórólfur benti á að það fyrirfyndist ekki ein rannsókn sem gæti sýnt fram á þessi tengsl og þessar fullyrðingar væru einfaldlega staðlausir stafir.

Þórólfur bendir á að mikilvægt sé að fólk sé meðvitað um mikilvægi bólusetningar. Hér á landi hefur mislinga ekki orðið vart um áratugaskeið vegna þess hve bólusetning hefur verið algeng. Þá fara menn jafnvel að halda að sjúkdómurinn sé horfinn. Í kjölfar þess er talið að bóluefnin séu jafnvel hættuleg og engin ástæða sé til þess að bólusetja. Sé það gert og slaki menn á klónni koma þeir einfaldlega upp aftur og því er mikilvægt að sofna ekki á verðinum.