Þrjú aðildarfyrirtækja Frumtaka, þ.e. GlaxoSmithKline, Lilly og Lunbeck, í samvinnu við Frumtök, stóðu að málþingi á nýafstöðnum læknadögum undir yfirskriftinni Er dýrt að spara? Megininntak málþingsins var yfirlit yfir þær breytingar sem gerðar hafa verið á greiðsluþátttökukerfi lyfja á undanförnum misserum, með áherslu á breytingarnar á greiðsluþátttöku þunglyndislyfja.

Fundarstjóri og fyrsti fyrirlesari var Kristinn Tómasson, yfirlæknir Vinnueftirlitsins og formaður Geðlæknafélags Íslands. Aðrir fyrirlesarar voru Vidar Halsteinli, norskur heilsuhagfræðingur og PhD, Sveinbjörn Gizurarson, prófessor við lyfjafræðideild Háskóla Íslands, Páll Matthíasson, geðlæknir og framkvæmdastjóri geðsviðs Landspítala og Gríma Huld Blængsdóttir, heilsugæslulæknir við heilsugæsluna í Mosfellsbæ.

Í inngangserindi sínu fjallaði Kristinn Tómasson um geðheilsuhagfræði og glímdi við spurningar eins og Hvað er heilsa og hvað eru verðmæti? Kristinn velti fyrir sér á áhugaverðan hátt hvort hægt sé að meta ávinning samfélagsins af tilkomu geðlyfja og þeirrar byltingar sem sannarlega hefur orðið í meðferð geðsjúkra. Í máli Kristins kom einnig fram sú athyglisverða staðreynd að aðeins 23% kostnaðar samfélagsins vegna þunglyndis lendir á heilbrigðiskerfinu og lyfjakostnaður er ekki nema um 1% af þeim kostnaði.

Hinn norski Vidar Halsteinli fjallaði um mikilvægi þess að horfa á útgjöld til heilbrigðismála út frá sjónarhóli heilsuhagfræðinnar. Meginniðurstaða Halsteinli var sú að upplýsingar og staðreyndir, byggðar á heilsuhagfræðilegum rannsóknum og könnunum, geti verið veigamikið verkfæri fyrir hina ýmsu hagsmunaaðila innan heilbrigðiskerfisins til þess að komast að niðurstöðu og taka rökréttar ákvarðanir um hvernig nota skal hin takmörkuðu verðmæti sem við höfum úr að moða hverju sinni. Halsteinli fjallaði nokkuð um kostnað af hinum ýmsu sjúkdómum, hvernig skilgreina má kostnað, hvar kostnaðurinn fellur og hvernig skal í raun meta ávinning vs. kostnað, fjárfestingu o.s.frv.

Sveinbjörn Gizurarson fór í sinu erindi yfir rannsókn sem unnin var undir leiðsögn hans, Karls Andersen, hjartalæknis og Rannveigar Ölmu Einarsdóttur, lyfjafræðings, um áhrif breytinganna á greiðsluþátttöku blóðfitulækkandi lyfja. Sveinbjörn sýndi fram á að í kjölfar breytinganna varð fljótt vart mælanlegra breytinga. Lærdómurinn sem draga má af rannsókninni er sá að betra er að hafa vaðið fyrir neðan sig áður en farið er í jafn miklar breytingar á lyfjameðferð og raun ber vitni.

Páll Matthíasson velti fyrir sér hver áhrif, ef einhver, greiðsluþáttökubreytingar þunglyndislyfja gætu hafa haft á geðheilsu Íslendinga. Páll leitaðist við að svara spurningum eins og: Hver er bakgrunnur breytinganna? Hverjar eru breytingarnar? Hvaða áhrif hafa breytingarnar haft á lyfjanotkun? Hvaða áhrif sjást á geðheilsu?

Að lokum fór Gríma Huld Blængsdóttir yfir á skemmtilegan hátt hvernig sparnaður í heilbrigðiskerfinu almennt, er séður frá bæjardyrum hins almenna heilsugæslulæknis. Gríma fór yfir víðan völl, fjallaði um streitutengda sjúkdóma, þunglyndi, kvíða og síþreytu og um umsóknir og útgáfu lyfjaskírteina. Þá fór Gríma nokkuð yfir hvað mætti betur fara og hverju mætti breyta. 

Glærur fyrirlesaranna eru ný aðgengilegar hér á vef Frumtaka, hægra megin á forsíðunni.